Enkele opmerkingen over effect en duur van psychotherapie
Wat de duur betreft kunnen de volgende groepen
onderscheiden worden:
De “eerstelijns” psychologische hulp
Op dit terrein bieden eerstelijnspsychologen hun diensten aan maar
soms ook stelt de huisarts voor om zelf enkele gesprekken met u over het onderwerp door te praten.
Hier gaat het om een vorm van hulpverlening tot 5 sessies.
De “kortdurende” therapieën
In sommige gevallen blijkt het probleem waarmee de cliënt zich meldt
niet eens zo ingewikkeld. Een relatief gering aantal -tot 20- zittingen
waarin serieus de moeilijkheden doorgenomen worden blijkt soms al
genoeg om konstruktieve veranderingen op gang te brengen en voor
cliënten die niet meer dan dat zoeken is daarmee de therapie
afgelopen.
Therapieën van “middenlange” termijn
Dit zijn therapieën die zo´n vijf tot twaalf maanden
duren, de meeste therapieën van de praktijk vallen
in deze klasse. In deze therapieën komt aanzienlijk meer ter sprake
dan alleen de aanmeldingsklacht. Of anders gezegd, de
aanmeldingsklacht is dermate impliciet verweven met belangrijke
leefgebieden -en werk, en thuis- dat een meer omvattende analyse
noodzakelijk is.
Therapieën van een jaar en langer
Ook, en vooral, bij therapieen van een of meerdere jaren betreft het
problemen die zich al vele jaren op meerdere gebieden tegelijkertijd
uitdrukken. Gegeven een voldoende gemotiveerde cliënt heeft het zeer
wel zin daar een langere periode aan te wijden.
Het effect van psychotherapie
Het effect van psychotherapie is de laatste decennia onderwerp
geweest van vele honderden kritische studies. Alles bij elkaar
opgeteld moet de conclusie zijn: Psychotherapie helpt! Niet zoveel
als sommige idealisten gehoopt hadden, maar zeker meer dan het
“niets” dat bepaalde pessimisten geopperd hebben. Het is duidelijk
dat “succes” voor de cliënten van verschillende categorieen iets
heel verschillends kan betekenen. Voor een cliënt impliceert
“succes” soms het ontwikkelen van een geheel nieuwe levensstijl;
voor een cliënt die kort in therapie is, is dat b.v. het besluit om
toch maar bij een andere baas te gaan werken. Het effect van de
therapie is natuurlijk niet altijd zo optimaal als men zich wensen
wou. Vele factoren spelen daarbij een rol, we noemen er twee: De
cliënt en de therapeut.
Sommige cliënten zijn wel erg minimaal gemotiveerd, niet om van hun
klachten af te komen, maar wel om dat te doen via de weg van het
beschouwen van- en het aanbrengen van veranderingen in- het eigen
functioneren. Op cruciale momenten haakt de betrokkene steeds weer
af, “vergeet” de therapie-afspraken of bedenkt dat alle problemen
toch waarschijnlijk het gevolg zijn van een gebrekkig functionerend
lichaam en maakt de zoveelste afspraak met een medisch specialist.
Ook therapeuten kennen hun tekortkomingen, begrijpen soms te laat
waar de schoen wringt; ergeren zich waar juist begrip nodig was,
enz. D.m.v. supervisie, intervisies en door het bijhouden van literatuur e.d. wordt getracht het belang van deze
factor zo gering mogelijk te doen zijn.
 |
